ลาก่อน - อัสนี-วสันต์ -

ได้รู้และได้ยิน ในข่าวร้ายบางอย่าง ได้รู้ทุกครั้ง ก็ยังห่วงใย
อย่างน้อยฉันและเธอก็เคยรัก เคยฝากหัวใจ

ยิ่งได้รู้ รู้ว่าเธอไปกับเขาลำบาก ได้รู้ว่ารักเริ่มจะกลับกลาย
ถ้าทิ้งไว้ไม่นาน ก็คงแยกคงแตกกันไป

ทบทวนกันดูสักทีดีไหม และเผื่อใจสักหน่อย
แล้วนับหนึ่งไปหลักสิบหลักร้อย ค่อยพูดจา
อย่าให้เหมือนเมื่อคราว ที่เราได้ทำพลาดมา
ก็อย่าให้ซ้ำ เสียน้ำตา ให้เธอและเขาเข้าใจ
และให้อภัยเหมือนที่เคย ลงเอยกันด้วยดี ได้ไหม

 

รักอยู่ที่ใด ทุกข์ใจอกเอ๋ย ขอจงลงเอย ด้วยดี....

 

 

 

 

ช่วงตรุษจีนที่ผ่านมา วันที่ 7-10 (ไม่ใช่ 7-11 นะ) มีโอกาสได้กลับไปเยือนเมืองน่านอีกครั้ง หลังจากที่ได้ไปล่องแก่งที่ลำน้ำว้ามาเมื่อสามเดือนก่อน แล้วก็บอกกับตัวเองว่าต้องกลับมาที่น่านนี่อีกครั้งแน่ๆ

...............แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

จังหวัดน่าน เนี่ย ได้ยินป๊าพูดมาตั้งสองสามปีแล้วว่าอยากไปเที่ยว แต่ยังไม่มีโอกาสซักกะที ปีนี้ก็ได้ไปแล้ว ไปกันทั้งครอบครัวเลยล่ะ

เอาล่ะ เริ่มต้นเดินทางได้แล้ว

วันที่ 7

พระธาตุช่อแฮ กำลังบูรณะ

 

 

บรรยากาศภายในวัด

 

 

จุดเทียนสะเดาะเคราะห์

ได้เวลา ห้าโมงครึ่งแล้ว พวกเราออกเดินทางสู่จุดหมายปลายทางครั้งนี้คือจังหวัดน่าน ซึ่งกว่าจะถึงน่าน ก็ทุ่มกว่าๆแล้ว เริ่มหาที่พักโดยเริ่มจาก โรงแรมเทวราช ราคาคืนละ 700 บาท (ยังเห็นว่าแอบแพงอยู่) เดินเลยไปดูที่น่านฟ้า ซึ่งอยู่ข้างๆกันเป็นอาคารไม้ทั้งหลัง (ดูขลังเป็นบ้า) ก็ไม่ว่าง เราเลยไปที่ๆ คุณตุ๋ม แห่งน่านทัวร์ริ่ง (ใน tkt website) แนะนำมา คือ ภูฟ้าเพลส ราคาถูกใช้ได้เลย คืนละ 350 บาทเอง อยู่เลยเทวราชไป 500 เมตรได้ เราว่าสภาพห้องเค้าใหม่นะ เลยดูน่าอยู่ แต่ในห้องไม่มีหน้าต่างเลย ค่อนข้างอับนิดนึง (ดีว่าใหม่ไง เจ้าของบอกว่าเพิ่งเปิดมาได้ครึ่งปี) แต่ตัวห้องก็กว้างขวางดีนะ

 

 

สภาพในห้อง (ยังใหม่เอี่ยมเลย)

 

  

ห้องน้ำก็ไม่เลวนะ

หลังจาก เข้าที่พักแล้ว ไปหาอะไรกินแถวตลาดโต้รุ่ง (ตลาดเล็กมากเลยอ่ะ) แล้วก็กลับมาอาบน้ำนอนแว้ว เหนื่อย

วันที่ 8

ว่าจะตื่นเร็วๆ แต่ก็เร็วสุดแค่ 7 โมง ตื่นกันแล้วก็ไปเดินที่ตลาดเช้ากัน เดินไม่ไกล เพราะตลาดเช้ามันอยู่ แถวๆโรงแรมเทวราช เดินออกมาจากที่พักเราแค่ ครึ่งกิโล เดินชิวๆ ดูว่าคนเมืองนี้เค้ากินอยู่ยังไง แล้วก็ซื้อของกินมาตุนกันเพียบเลย

 

ตลาดสดยามเช้า

 

หมูปิ้ง ไม้ละ 2 บาท

 

อิ่มท้องแล้วก็เก็บข้าวของ check out ออกจากที่พัก ช่วงเช้านี่ไปเที่ยวในเมืองหน่อย ก็ ไปย้อนรอยคราวที่แล้ว เริ่มต้นจาก พิพิธภัณฑ์ วันนี้มีเด็กนักเรียนมาทัศนศึกษากันเต็มเลยอ่ะ เลยแอบฟังคุณครูอธิบายด้วยเลย เสร็จแล้วก็เดินเลยไปวัดหัวข่วง ข้ามถนนไปวัดช้างค้ำ แล้วก็ปิดท้ายที่วัดภูมินทร์ (คราวที่แล้วพลาดที่นี่ไป คราวนี้ได้มาแว้ว) เห็นว่าไปหลายๆที่อย่างงี้ จะบอกว่าอยู่ใกล้กันมากๆ เลย คนละมุมของสี่แยกประมาณนั้น เดินเที่ยวสบายๆ

 

พิพิธภัณฑ์

 

 

วัดช้างค้ำ มองจากพิพิธภัณฑ์

 

 

วัดหัวข่วง

 

 ในโบสถ์วัดช้างค้ำ

 

 

วัดภูมินทร์

 

 

จิตรกรรมฝาผนังภายในวัดภูมินทร์

 

อากาศตอนเที่ยงๆนี่ร้อนมากๆเลยนะเนี่ย ไปแวะทานข้าวกันก่อน จะออกเดินทางสู่อำเภอปัว เพื่อไป อช.ดอยภูคากัน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง ตามทางหลวง 1080 ผ่านอำเภอท่าวังผา และเข้าสู่อำเภอปัว ถึงตอนบ่ายสองโมงเศษๆ เลยแวะไปเที่ยวน้ำตกศิลาเพชร (เค้าว่าน้ำตกใหญ่ ไปหน้านี้ ก็กลายเป็นน้ำตกเล็กๆ) กันก่อน น้ำตกไม่แรง แต่ก็พอมีน้ำให้เล่นอ่ะนะ แต่เราก็เดินเข้าไปชมเฉยๆ อุอุ

 

 

ถ่ายป้ายก่อน เด๋วจำไม่ได้

 

จากนั้นก็ขึ้นดอยภูคากัน ทางขึ้นวิบากจริงๆเลยกับทางหลวง 1256  มีวิ่งบนสันเขาด้วย น่าหวาดเสียวจริงๆ กว่าจะขึ้นไปถึงก็เลยห้าโมงเย็นไปแล้ว ระยะทาง แค่ 30 กิโล ใช้เวลา ชั่วโมงนึงเลย  ไปแวะที่ทำการอุทยานก่อน น่าเสียดายที่ที่พักบนนี้เต็มซะแล้ว เราเลยไปดูดอกชมพูภูคากัน (เลยจากที่ทำการไปประมาณ 5 กม.)  เค้าว่ามันใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว พบแค่บนดอยนี้เท่านั้นอ่ะ และจะบาน ช่วงเดือน กุมภาถึงมีนา เท่านั้น พอดีช่วงที่ไป มันเพิ่งจะเริ่มบาน ยังไม่บานเต็มที่เท่าไหร่

 

โฉมหน้าดอกชมพูภูคา

 

 เค้าว่ากันว่านี่แหละต้นเต่าร้าง เป็นปาล์มดึกดำบรรพ์

ก่อนจะลงจากดอย ก็แวะที่ลานดูดาวดูพระอาทิตย์ลับแนวภูเขาก่อน

 

พระอาทิตย์ลับเหลี่ยมเขาตอน 6 โมงเย็น

จากนั้นก็ต้องรีบบึ่งลงเขาก่อนที่จะมืดสนิท เพราะทางมันก็น่ากลัวใช่ย่อย กว่าจะลงไปถึงตัวอำเภอปัวเลยก็ทุ่มนึงแล้วล่ะ พอดีระหว่างทางโทรติดต่อที่พักแล้ว คืนนี้นอนที่ ชมพูภูคาคอร์เนอร์รีสอร์ท ทานข้าวเย็นที่นี่เลย วิวร้านอาหารสวยดีนะ สภาพที่พักก็พอใช้ได้ คืนละ 450 เอง มีอาหารเช้าให้ด้วยล่ะ

 

วิวเมืองปัวยามค่ำคืน

 

วันที่ 9

 

วันนี้ต้องรีบตื่นนิดนึง ลงมาทานอาหารเช้าตอน 7 โมง เสร็จแล้วก็ต้องรีบออกเดินทางแล้ว วันนี้เราจะไป ด่านชายแดนห้วยโก๋น ที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ์ โดยทางหลวงเบอร์ 1080 ผ่านอำเภอทุ่งช้าง จะบอกว่าเห็นระยะทางแค่ 70 กม. เป็นทางราบซักครึ่งทางแล้วก็เป็นทางภูเขาอีกแล้วครับ ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง ตลาดชายแดนที่นี่มีเฉพาะวันเสาร์ช่วงเช้า ถึง 10 โมงกว่าๆเท่านั้น ส่วนมากจะเป็นคนจากฝั่งลาว เอาของเล็กๆน้อยๆมาขาย ที่เห็นเยอะๆ จะมีผ้าฝ้าย เปลือกสน แล้วก็มาซื้อของใช้จากฝั่งไทยกลับไป

 

 ถ่ายกะป้ายซะหน่อย อยากไปไหนต่อดี

 

 

น้ำตาลอ้อย มาเป็นแท่งเลย แบบว่าไม่เคยเห็นมาก่อนเลยเอามาให้ดู

 

 

อันนี้ amazing มาก เห็นขายอยู่เยอะเหมือนกัน ตอนแรกนึกว่าจิ้งจก แต่ถามเค้าแล้วเป็นลูกกบอ่ะ ตากแห้ง

 

 

อันนี้สภาพฝั่งลาว ผั่งนู้นไม่มีตลาดค่ะ มีถนนลาดยางเข้าไปแค่ที่เห็นนี่แหละ

 

ตลาดที่นี่เล็กๆ ไม่ใหญ่โตอะไร พวกเราเดินกันซักชั่วโมงกว่าๆ ก็กลับ  ขากลับก็กลับทางเดิม พอดีเที่ยงแล้วเลยไปแวะทานข้าวที่ร้านก๋วยเตี๋ยวต้นหูกวางที่อำเภอปัว (ใน tkt ร้านนี้ดัง) กินกาแฟเย็นด้วยล่ะ ก็อร่อยดีนะ 

 

 

หน้าร้านเป็นแบบนี้นะ

 

จากนั้นก็หาที่แวะเที่ยวต่อ จริงๆอยากไปที่อื่น แต่ไอ้กานต์อยากไปวัดปรางค์ เพื่อดูต้นดิกเดียม ที่เค้าว่าเอามือไปลูบแล้วมันจะกระดิก (ไม่ลูบก็กระดิกอ่ะ ลมมันพัดไง) ก็แวะอยู่แป๊บนึง

 

 

ต้นนี้แหละ ต้นดิกเดียม

 

จากนั้นก็ออกจากอำเภอปัว เดินทางเข้าสู่อำเภอเมืองน่าน บังเอิญพอมีเวลาเหลือนิดหน่อย ระหว่างทางเลยลองแวะ ถ้ำผาตูบ ซักนิดนึง นี่นี่มีถ้ำเยอะมาก แต่เวลาไม่เอื้ออำนวย เลยเข้าแค่ห้องเดียว จริงๆแล้วทางเดินมันก็แอบลำบากนิดหน่อย ทางชัน กลัวว่าจะลงมาไม่ทันเลยแวะแค่ห้องเดียวก่อนนะ ใช้เวลาประมาณ ไม่ถึงชั่วโมงดี

 

 

ป้ายสวยนะเนี่ย เป็นวนอุทยาน

 

จากนั้นก็ออกเดินทาง เข้าตัวเมือง เพื่อไปนมัสการพระธาตุแช่แห้ง จริงๆก็จะแวะมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เวลาไม่พออ่ะ เลยมาแวะวันนี้แทน พระธาตุแช่แห้ง เป็นพระธาตุประจำปีกระต่าย แต่ในทริปนี้ไม่มีใครเกิดปีกระต่ายแฮะ

 

 

พระธาตุแช่แห้ง

 

ขอบอกว่ามาเจอของดีเมืองน่าน ที่นี่นี่เอง นั่นก็คือมะไฟจีน แวะซื้อแถวนี้แหละ ตอนแรกไม่คิดว่าอร่อย ม๊าซื้อมากินแก้เมารถ ขอบอกว่าอร่อยมากเลย ไม่รู้จะหาซื้อได้ที่ไหนอีก เสียดายจัง

 

สี่โมงนิดๆ เราก็ต้องออกเดินทาง จากพระธาตุแช่แห้งไปยังอำเภอนาน้อย ผ่านทางอำเภอเวียงสา โดยทางหลวงหมายเลข 101 แล้วก็เลี้ยวซ้ายไปทาง 1026 ไปอำเภอนาน้อย ซึ่งห่างจากตัวเมืองประมาณ 60 กิโล จากนั้นก็เลี้ยวซ้ายอีกที ไปตามเส้นทางหมายเลข 1083 อีกประมาณ 18 กม. ก็จะถึง อช. ศรีน่าน ที่คืนนี้เราจะมาพักที่นี่กัน ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเหมือนกันนะเนี่ย จริงๆทีแรกกะจะนอนที่ดอยเสมอดาว แต่ท่าทางจะไม่สะดวกเท่าที่ทำการ บริเวณผาชู้ เพราะตรงนู้นไม่มีร้านอาหารอ่ะ เราต้องทานมื้อเย็นกันบนนี้ล่ะ จากนั้นก็จะมาโต้ลมหนาวกัน  (ลมจริงๆคับ ลมแรงค่อตๆ) ที่ผาชู้ เพราะคืนนี้เรากางเต็นท์นอนที่นี่ล่ะ ขอบอกว่า ดาวสวยมากๆๆๆๆ ไม่เคยเห็นดาวเยอะและชัดขนาดนี้มาก่อนจริงๆ (แต่ลมแรงมากต้องรีบมุดเข้าเต็นท์) โชคดีที่ช่วงนี้ไม่ใช้เทศกาลคนที่มาพักที่นี่ไม่เยอะเท่าไหร่ ดีค่ะสงบดี ไม่พลุกพล่าน ห้องน้ำห้องท่าที่นี่ สะดวกดีเลยค่ะ  ไฟฟ้าบริเวณที่กางเต็นท์ปิดตอน สี่ทุ่มครึ่ง แต่ไฟห้องน้ำเปิดตลอดคืนเลยค่ะ

วันที่ 10

 

หกโมงกว่าๆ ตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นกันหน้าเต็นท์เลยอ่ะ ไม่ต้องเดินไปไหนเลย แปรงฟันเสร็จก็ออกมาตั้งกล้อง ดีจังเลยอ่ะ

 

 

เปิดเต็นท์มาก็เจออย่างงี้เลย

 

เต็นท์ที่นอนกันมะคืนนี้

 

จากข้างบนนี้ จะมองเห็นลำน้ำว้าด้วยล่ะ วิวสวยมาก จนท. บอกว่าช่วงนี้มีฝน และลมแรง เลยไม่มีทะเลหมอก มีแต่หมอกฟุ้งๆ น่าเสียดายจัง ส่วนถ้าใครอยากปีนขึ้นยอดผาชู้ก็ได้นะ มีทางปีนขึ้น แต่สูงเอาการอยู่ ที่นี่เป็นที่ตั้งของเสาธงที่อยู่สูงสุดใน ประเทศไทยเลยนะ กว่าจะชักธงชาติขึ้นยอดเสาได้ ต้องร้องเพลงชาติตั้ง 12 รอบแน่ะ

 

 

ผาชู้ หรือผาเชิดชู

 

เตล็ดเตร็จเตร่ซักพักนึงก็ออกเดินทางกลับแล้ว เริ่มจาก ลงไปทานอาหารเช้าที่ อ.เวียงสาก่อนเลย ตอนแรกว่าจะกลับอีกทางแล้วล่ะ กะว่าจะไปทางนาหมื่น แล้วข้ามแพขนานยนต์ที่ปากนาย ไปอุตรดิตถ์ แต่ก็เปลี่ยนแผน เพราะป๊าอยากไปดูไม้ เราเลยต้องกลับทางเดียวกับที่มาเลยอ่ะ 

กินข้าวเช้าเรียบร้อยแล้วก็เดินทางเข้าจังหวัดแพร่ ไปดูเสื้อหม้อห้อม ที่บ้านทุ่งโฮ้ง แล้วก็แวะดูงานไม้ที่ สูงเม่น จากนั้นก็ทานข้าวกลางวันที่เด่นชัย (กว่าจะได้กินเกือบบ่ายสองแน่ะ) เสร็จแล้วก็เดินทางต่อ แวะอุตรดิตถ์ไปไหว้พระยาพิชัยดาบหัก แล้วก็ดูดาบเหล็กน้ำพี้

 

พระยาพิชัยดาบหัก

 

 

ดาบเหล็กน้ำพี้

 

เกือบหกโมงเย็นแล้ว อยากแวะพิษณุโลก ไหว้พระพุทธชินราชด้วย ทริปนี้กว่าจะถึง กทม ตี 1 พอดีเลย เฮ้อเหนื่อย

 

 พระพุทธชินราช

 

 

แม่น้ำน่าน

  

วัดนางพญา

 

 หมดไปอีก 1 ทริป จำไม่ได้ว่าหมดตังค์ไปเท่าไหร่ แต่ไม่แพงหรอก ที่พักแต่ละคืนก็ถูกแสนถูก ข้าวของก็ไม่ได้ซื้อไรเลย

สำหรับเมืองน่าน ก็ยังมีอะไรให้เที่ยวอีกเยอะนะ ดอยเยอะมาก ต้องถึกๆ เท่านั้นถึงจะมาปีนได้ ใครอยากไปก็ฟิตซ้อมร่างกายให้พร้อมก่อนไปเด้อ

 

เอาเป็นว่า วางแผนกันไว้ ว่าจะไปช่วงวันเลือกตั้ง (ไปเลือกกันมาล่วงหน้าแล้วนะ ไม่นอนหลับทับสิทธิ์แน่นอนค่ะ) แบบว่าตอนวางแผนอากาศที่ กทม ก็เย็นๆ คาดกันว่าที่นู่น คงจะหนาววววว น่าดูชม แต่เอาเข้าจริงเป็นช่วงที่มันไม่ได้หนาวมากมาย แต่ก็หนาวอยู่นา...

เริ่มต้นเลยแล้วกัน

ค่ำวันที่ 21 เริ่มออกจากท่ารถนครชัยแอร์ ตอนทุ่มเศษๆ รถไม่ติดมากนะ ok ดีค่ะ บนรถมีแจกข้าวกล่อง น้ำเปล่า ขนมขบเคี้ยว ตอนเช้าก็มีนมกล่อง กับขนมอีก 1 ห่อ ก็คุ้มกับราคา 651 บาทนะคะ เพราะรถดีมากเลย  ไปเช้าที่อาเขตประมาณ ตี 4 เศษๆ นั่งรอน้องออย กะรถส้ม ที่จะพาเราไปสู่อำเภอฝางอีก ราว ชั่วโมงนึง จากนั้นก็ไปนั่งทานโจ๊กที่ร้านโจ๊กสมเพชรกันก่อน

 มื้อแรกที่เชียงใหม่

 มาถึงฝางด้วยรถคันนี้ล่ะ เหมาไปส่งถึง อช.ผ้าห่มปกคิด 1700 บาทแน่ะ 

จากนั้นก็เริ่มเดินทางไปอำเภ

อฝางใช้เวลาราวๆ สามชั่วโมง แวะซื้อของกินกันสำหรับมื้อค่ำนี้ที่ตลาดก่อน (ก็เป็นจำพวก หมูทอด ไก่ทอด etc. แล้วก็ข้าวเหนียว) จากนั้นก็เดินทางเข้าอุทยาน ติดต่อรถที่จะพาเราไปยังจุดกางเต็นท์กิ่วลม (ชื่อกิ่วลมนี่มีหลายที่แฮะ) ใครจะเช่าเต็นท์ ถุงนอน เครื่องนอนต่างๆ ก็ติดต่อที่นี่เลยนะคะ หลังจากนั้นทานข้าวกลางวันก่อน แล้วก็ขึ้นดอย (จำราคาค่าเช่าไม่ได้แล้วค่ะ แต่ไม่แพงมากหรอก)

 มื้อกลางวันที่อุทยานแห่งชาติผ้าห่มปก  ในนี้มี น้ำพุร้อนด้วย พุ่งทุกครึ่งชั่วโมงค่ะ

โขยกเขยกตามทางมาได้ประมาณชั่วโมงเศษๆก็ถึงแล้ว จุดกางเต็นท์ เอาของลง ติดต่อเรื่องเต็นท์ (ไปดูๆว่านอนหลังไหน) ไปขนอุปกรณ์เครื่องนอนที่เช่าไว้ เท่านี้เอง หลังจากนี้ก็ตามอัธยาศัย ข้างบนนี้เนี่ย  พอแดดใกล้จะหมด ลมจะแรงมาก อากาศเย็นเจี๊ยบเลย ราวๆ 5 โมงเศษๆ ก็กินข้าวเย็นกันแล้ว ข้าวเหนียวกะหมูทอด เย็นชืดเลย แต่ก็กิน ไม่งั้นจะไม่มีกิน ต้องรีบกินด้วย เพราะถ้าช้ากว่านี้ ไม่มีแดด แล้วจะหนาวมากกกก จนไม่กล้าล้างหน้าล้างมือเลยล่ะ

   

บรรยากาศที่พัก และรอบๆ

แอบเห็นมีชาวบ้านเอา มาม่า กะข้าวไข่เจียวมาขาย เราเลยสั่งข้าวไว้ เผื่อตอนเช้าพรุ่งนี้ไปกินบนยอดดอย ข้าวไข่เจียวกล่องละ 40 บาท (แพงที่สุดเท่าที่เคยกินข้าวไข่เจียวมา) เอามาเก็บไว้ในเต็นท์ก่อน คืนนี้เข้านอนเกือบ  3 ทุ่มแน่ะ

 นอนในเต็นท์ใต้แสงจันทร์

ตี 3 ครึ่งของวันเลือกตั้งแล้ว ต้องตื่น เตรียมตัวขึ้นยอดดอยแล้ว (จากหนาวๆอยู่ กลายเป็นเริ่มร้อน) ระยะทาง 3. 5 กม. (ฟิตร่างกายกันดีๆนะ ชันเอาการอยู่) กว่าจะไปถึงก็ 6 โมงกว่าๆ ทันพระอาทิตย์ขึ้นพอดีเลย อากาศจริงๆคงเย็น แต่เราเดินมาหนื่อยแล้วอ่ะ เลยไม่หนาว มีแม่คะนิ้งบนใบไม้ด้วย แต่ไม่ได้ถ่ายมา (ถ่ายแล้วแต่ ไม่ชัดเลยอ่ะ)

กินข้าวไข่เจียวที่เย็นชืดที่สุดเท่าที่เคยกินมา บนยอดดอยนั่นแหละ กว่าจะลงก็ 8 โมงเช้าแล้ว ก็มันขึ้นมาลำบากลำบนนัก เลยอยู่นานๆหน่อย ลงเป็นกลุ่มสุดท้ายเลย

 

ยอดดอยผ้าห่มปกค่ะ สูงอันดับ 2 เลยนะเนี่ย

ขาลงก็ชมนกชมไม้ ถ่ายรูปกันตามประสา กว่าจะถึงลานกางเต็นท์ก็ 11 โมงเศษแล้วเรา หาหนมปังหามาม่ากิน แล้วก็เก็บของ เตรียมตัวลงจากดอยด้วยรถคันเดิม (เท่าที่ถามๆดู คือพี่เค้าคงจะเป็นชาวเขา ชาวบ้านแถวๆนี้ล่ะ แล้วก็มารับจ้าง) ให้เค้าไปส่งที่ วัดอะไรนะ จำไม่ได้แล้ว ตรงทางขึ้นดอยอ่างขางค่ะ ต้องจ่ายตังค์ให้พี่เค้าเพิ่มอีกสามสี่ร้อยค่ะ (ค่ารถกระบะก็ 1600 บาทค่ะ ถ้าขาไปให้ไปรับที่ตลาดฝางก็เพิ่ม อีก 200 บาทค่ะ) สรุปเราจ่ายตังค์ให้พี่เค้าไป 2000 บาท

ไปถึงก็ติดต่อสองแถวขาว (จริงๆจะเหมารถคันเดิมจากผ้าห่มปกต่อเลยก็ได้นะคะ ไม่แพงกว่าหรอกค่ะ แต่บังเอิญว่ามันเป็นรถกระบะ ไม่มีหลังคา ไม่มีที่นั่ง เลยสู้ชีวิตไม่ไหว หารถสองแถวดีกว่า) ราคาตอนนี้ อยู่ที่ 1700 บาท เหมาไป รับส่ง แล้วก็พาเที่ยว 3 ที่ แต่ของพวกเราพิเศษหน่อย เพราะว่าวันรุ่งขึ้นต้องการอยู่นานกว่าปกติ (ปกติเค้าจะพาลงมาราวๆ 10 โมงเช้าค่ะ) ว่าจะลงมาตอนบ่ายสอง เค้าเลยขอคิดเพิ่ม เป็น 2000 บาท

ตกลงราคากันเรียบร้อย ก็เริ่มเดินทางขึ้นดอยอ่างขางกันตอน บ่ายสามกว่าๆ ถึงข้างบนก็สี่โมงเศษ คราวนี้ ได้นอนบ้านพักในโครงการ (ด้วยอุปการะคุณของคุณลุงน้องออย เพราะตอนโทรไปจองเองเค้าบอกว่าเต็มหมดแล้ว) แถมค่าที่พักเนี่ย เค้าบอกว่าแล้วแต่ศรัทธา มีตู้บริจาคอยู่ในบ้านค่ะ พวกเราก็หยอดไป 1000 บาท

ตามโปรแกรมของพี่รถขาว (สองแถวอ่ะ) เค้าต้องพาเที่ยวเย็นนี้เลยค่ะ แต่พวกเราไม่ไหวแล้ว ขอ อาบน้ำ กินข้าว แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันแล้วกันเนอะ พอ 6 โมงเย็น ก็เดินออกมาหน้าโครงการหลวง มีตลาดอยู่ค่ะ เลยหาข้าวทานกัน กับข้าวอร่อยมากๆเลยอ่ะ (จำชื่อร้านที่กินไม่ได้อ่ะ) ต่อด้วย มันเผา น้ำขิง แล้วก็ โรตี อร่อยทุกอย่าง สงสัยเพราะอากาศเย็นมาก ของร้อนๆเลยอร่อยทุกอย่างเลย จากนั้นก็เข้านอนแล้วค่ะ

ตี 5 ของวันจันทร์ เริ่มตื่นนอนกันแล้ว เพราะนัดพี่รถขาวเอาไว้ตอน 6 โมง ใช้เวลา 15 นาทีก็ถึงจุดชมวิวขอบด้ง แล้วค่ะ ตั้งกล้องกันหย่ายยยยย พระอาทิตย์ขึ้นช้าเหมือนกันแฮะ แถวนั้นมีโจ๊กเห็ดหอมด้วย อร่อยดี (เด๋วนี้มีหลายร้านให้เลือกเลย ตะก่อนไปมีเจ้าเดียวเอง) แปดโมงกว่า พวกเราก็จรลีแล้ว ไปชายแดนกัน ชื่อบ้านนอแล เก็บภาพอีกราวครึ่งชั่วโมงก็ลงมาที่ โครงการหลวงเที่ยวกันต่อแล้ว นัดพี่เค้ามารับตอน บ่ายสองเลย

 พระอาทิตย์ขึ้นที่ขอบด้งค่ะ

 ฝั่งพม่า ถ่ายจากบ้านนอแลค่ะ

ในโครงการหลวง ก็คงไม่พ้น ต้องมาที่สวนแปดสิบ มีกะหล่ำประดับเป็นพระเอกเลย เยอะมากๆ (อยากเอามาผัดน้ำมันหอยกินจริงๆ) ทานข้าวเที่ยงกันตรงสโมสร เลยค่ะ อาหารอร่อยจริงๆ ผักสดมากกกก จากนั้นก็เดินกันต่อไปด้านหน้าโครงการ ถนน สวยๆ ต้นไม้เยอะดีค่ะ มีหลายสีด้วย แล้วมาถึง สวนดอกท้อ (หลงนึกว่าดอกบ๊วยอยู่ตั้งนาน) แล้วก็แปลงกุหลาบ สุดท้ายที่เรือนกล้วยไม้ ที่นี่ มีขายของโครงการด้วยนะคะ อย่าลืมอุดหนุนกันด้วยล่ะ ของดีๆทั้งนั้น

 ทิวทัศน์ระหว่างทางภายในโครงการหลวงฯ

 

 ดอกท้อบานสวยเชียว

 ลาเวนเดอร์  โคมญี่ปุ่น

ลงมาถึงตีนดอยตอน สามโมงเศษ หารถกลับเชียงใหม่ไม่ได้เลย รถประจำทางเต็มหมด เลยหารถปิกอัพเหมาเข้าเชียงใหม่ เรานั่งท้ายรถตามเคย หน้าดำ หัวกระจุย ตามเคย เฮ้ออออออ

หลังจากเดินทางจาก อ.ฝาง เข้าสู่ความเจริญที่ตัวเมืองเชียงใหม่แล้ว เราก็รีบเอาสัมภาระเข้าที่พัก แล้วอาบน้ำอาบท่ากันก่อน คราวนี้พักที่ pagoda inn (ชอบมากเลยอ่ะ อยู่ใน list ที่พักน่าอยู่แล้วล่ะ) ปล่อยให้กลุ่มที่กลับก่อน เค้าล้างหน้าล้างตา ไป airport กันก่อน (hiso กันจังหว่า)

  บรรยากาศในห้องพักค่ะ

ต่อจากนี้ก็ออกเดิน (เดินอีกแล้วตู วันนี้ร่วม 10 กม ได้มั้งเนี่ย) ไปหาของกิน เดินวนไปวนมา จากที่พัก วนไปท่าแฟ วนไปกาดหลวง (อ้อมโคตรๆ) กินขนมจีนจุดเทียน ถูกมั่กๆ 10 บาทเอง กะว่าเด๋วไปหาไรกินต่อ แต่ทว่า ไปประตูท่าแพก่อน ตะกี๊เห็นมีแขวนโคมไว้หลายร้อยใบเลย ก็ต้องไปชักภาพกันซะหน่อย อุอุ แล้วค่อยกลับที่พัก

 โคมหลายร้อยใบที่ประตูท่าแพ

เช้าวันคริสต์มาส แล้ว วันนี้เราจะไปไหว้พระกัน 9 วัด(ครบป่าวช่วยกันนับนะ) เริ่มต้นที่วัดเชียงมั่น เป็นวัดไม่ใหญ่มากนะ แต่ดูสงบนิดนึงเหมือนกัน หิวแล้วอ่ะ หาอาหารใส่ท้องกันก่อน จากนั้นก็เดินย้อนกลับไปที่วัดดวงดี ระหว่างทาง ผ่านอนุสาวรีย์ 3 กษัตริย์ ด้วยล่ะ

 

 ด้านหน้าที่พัก "พาโกด้าอินน์"

 เจดีย์ในวัดเชียงมั่น

ที่วัดดวงดีนี่เป็นวัดเล็กๆเลย เดินแป๊บเดียวก็ทั่วแล้ว จากวัดดวงดีแล้ว ข้ามถนน เดินต่อไปอีก สี่แยกนึง ก็จะถึง วัด พันเตา (อันนี้นอกรายการ) วัดนี้สวยแปลกตาดี เราชอบ ติดกับวัดพันเตา จะเป็นวัดเจดีย์หลวง วัดนี้ใหญ่โตอยู่เหมือนกัน เป็นวัดที่มีเจดีย์ใหญ่ที่สุดด้วยล่ะ

 วัดดวงดี

  วัดพันเตา
 วัดเจดีย์หลวง

ออกมาแล้วก็เดินไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เพื่อไปวัดหมื่นเงินกอง ที่อยู่ถนนสามล้าน (ชื่อดี ทำเลดีจริงๆ) วัดนี้เหมือนเป็นศิลปะทางพม่าเลยอ่ะ เป็นวัดเล็กๆวัดนึง ออกมาแล้วก็เดินต่อไปวัดพระสิงห์ ซึ่งอยู่ด้านทิศเหนือ เดินตรงไป 2-3 สี่แยกได้

  วัดหมื่นเงินกอง
 วัดพระสิงห์

วัดพระสิงห์ก็เป็นวัดใหญ่นะ เป็นอารามหลวงด้วยล่ะ เดินอยู่ที่นี่นานเหมือนกัน เสียดาย ด้านหน้าโบสถ์ปิดซ่อมอยู่นิดนึง เลยไม่ได้เก็บภาพโบสถ์มาเลย แต่ด้านหลังมีวิหาร ที่พระพุทธสิหิงค์ประดิษฐานอยู่ด้วยนะ ออกจากวัดพระสิงห์แล้ว เดินต่อไปอีก1-2 สี่แยก จะถึงวัดดับภัย (อันนี้คุ้นเพราะ ปีที่แล้วมาพักแถวๆนี้ล่ะ) วัดนี้ก็วัดเล็กๆเหมือนกัน ไม่มีคนเลยล่ะ มีแค่กลุ่มพวกเราเอง

 วัดดับภัย

หมดช่วงเช้าแล้ว ตอนบ่ายโมงครึ่งนี่ล่ะ ทำเวลากันดีมากเลย เรียกรถแดง ไปหลัง มช เพื่อไปวัดอุโมงค์กัน แต่ว่าระหว่างนั้นก็แวะกินส้มตำ3รส ที่หลัง มช ซะก่อน อิ่มท้องแล้วก็นั่งรถแดงต่อไปวัดอุโมงค์ วัดนี้สงบร่มรื่นดีนะ เป็นเหมือนวัดป่าเลยล่ะ แต่ปรากฏว่าขากลับเนี่ย ต้องเดินจากวัดไปริมถนนใหญ่ ระยะทาง น่าจะ กิโลกว่าได้นะ โหเหนื่อยโคตรๆ มันไม่มีรถเข้ามาเลยไง แย่จัง

 วัดอุโมงค์

เหนื่อยแล้วเราก็เรียกรถแดงจากริมถนนสุเทพ ไปวัดลอยเคราะห์ วัดนี้ก็วัดเล็กๆ เหมือนซ่อมโบสถ์อยู่เหมือนกันเลย เดินวนแป๊บนึงก็ออกมา เดินต่อไปวัดแสนฝาง (อันนี้คนแถวนั้นแนะนำมา) แต่ว่าตอนเราไป โบสถ์ปิดแล้วอ่ะ เลยเดินวนนิดนึงแล้วออกมา ข้ามถนนมาที่วัดบุพพารามแทน ไหว้พระเรียบร้อยตอน เกือบ 5 โมง

 วัดลอยเคราะห์
 วัดบุพพาราม

จากนั้นก็เดินต่อไปกาดหลวงหาของฝากกัน ครึ่งชั่วโมงได้ ก็กลับมาที่พักแล้ว อาบน้ำอาบท่าเตรียมตัวออกเดินทางกลับสู กทม กันด้วยรถทัวร์ของนครชัยแอร์รอบ 2 ทุ่ม ถึง กทม ตี 5 พอดีๆ

สรุปค่าใช้จ่ายทั้งหมดก็ ไม่ถึง 4000 บาทเลยอ่ะ

ค่ารถไปกลับ กทม-เชียงใหม่  => 1300 บาท

ค่ารถสองแถวไป อช ผ้าห่มปก 1700 บาท (หารแปดคน) => 215 บาท

ค่าอุปกรณ์เครื่องนอน (จำราคาไม่ได้แน่นอน) น่าจะ => 250 บาท

ค่ารถขึ้นผ้าห่มปก + ไปส่งที่ทางขึ้นอ่างขาง 2000 บาท (หารแปดคน) => 250 บาท

ค่าบ้านพักในโครงการหลวงอ่างขาง 1000 บาท (หารแปดคน) => 125 บาท

ค่ารถสองแถวขาวที่พาเที่ยวดอยอ่างขาง 2000 บาท (หารแปดคน) => 250 บาท

ค่ารถเข้าเมืองเชียงใหม่ + รถแดงไปที่พัก 1200 บาท (หารแปดคน) => 150 บาท

ค่าที่พัก พาโกด้าอินน์ คนละ => 240 บาท

รวมทั้งสิ้นก็ ประมาณ 2800 บาท

ค่ากิน กับค่าเดินทางเล็กๆน้อยๆในเมือง ก็อีกประมาณ 1000 บาทเอง

งานนี้สนุก แล้วก็คุ้มค่าจริงๆ ค่ะ

ปล.1  การติดต่อที่อุทยานแห่งชาติผ้าห่มปก เกี่ยวกับจองที่พัก หรือขึ้นดอยผ้าห่มปก จนท บอกว่า ให้โทรมาก่อน ประมาณ 1-2 สัปดาห์ นะคะ เพราะเราโทรไปตั้งแต่ต้นเดือน เค้าบอกว่า ให้โทรมาใหม่ตามช่วงที่บอกอ่ะค่ะ

ปล.2  ถ้าจะจองบ้านพักในโครงการหลวงที่ดอยอ่างขาง ให้โทรล่วงหน้านานๆ หน่อยนะคะ เพราะว่าเต็มเร็วมาก หรือไม่ก็นอนที่พักด้านหน้าโครงการ มีหลายที่เชียวค่ะ ราคาก็มีทั้งแพงและถูกให้เลือกสรร

ปล.3  รถโดยสารที่จาก ตัวเมืองเชียงใหม่ ไปอำเภอฝาง มีทั้ง รถบัส รถตู้ และรถสองแถวสีส้ม ให้ไปขึ้นที่ท่ารถช้างเผือกนะคะ ราคา ประมาณ 80-100 บาท (ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ แต่ประมาณนี้แหละ) ขากลับจากอ่างขางก็ ตรงตีนดอยเลยค่ะ ข้ามถนนไปจะเป็นป้ายรถพอดี โบกได้เลยค่ะ

ปล. 4  ตามไปดูรูปสวยๆได้ที่ http://siripaula.multiply.com นะคะ

 

ขอบคุณรูปภาพการล่องแก่ง และ ข้อมูล จาก www.nantouring.com นะคะ

 

หลง ไม่หลง ก็ไม่รู้ล่ะ แต่ว่าปีหน้าคงต้องไปน่านอีกซักรอบนึง (อิอิ)

 

จุดเริ่มต้นของความหลง นี่มันเกิดจาก การล่องแก่งอย่างเดียวเลย ก็เราเอง อยากไปล่องแก่งที่ลำน้ำว้ามา 2 ปีได้แล้วล่ะ แต่ไม่มีโอกาสเหมาะๆ พอดีต้นปีนี้ได้ไปเดินงาน ไทยเที่ยวไทย เลยจุดประกายเราอีกครั้งนึง  ยังไงปีนี้ช้านนน ต้องไปให้ได้

 

และแล้วก็เริ่มรวบรวมพลพรรค ได้แค่ 4 คน (ผ่านขั้นตอนการคัดสรร เยอะ เลยเหลือออกมาน้อย) หาวันที่น่าจะลงตัว เป็น ต้นเดือน พย. นี่ล่ะ ถึงแม้ว่าจริงๆแล้ว ตั้งใจไปทริปตอนวันปิยะฯ แต่ว่า มันเต็ม (ขนาดจองล่วงหน้า เดือนครึ่งเลยนะ) เลื่อนไปเลื่อนมา ก็ได้วันที่ 2-4 พย. นี่ล่ะ ลงตัวที่สุดแล้ว จองรถ จองทัวร์ ภายใน 1 สัปดาห์ก่อนเดินทาง

ราคาทัวร์ 3800 บาท ราคารถ vip 24 ที่นั่ง 700 บาท ไปกลับก็ 1400 รวมเท่าไหร่คิดกันเเองนะ

 

และแล้ว เดือน พฤศจิกายน ก็มาถึง

เย็นวันที่ 1 เริ่มออกเดินทางจาก สถานีขนส่งสายเหนือเวลา 20.15 เราเองก็ตั้งใจนอนเลย ไม่ลงไปไหน กลัวนอนไม่หลับ แล้วไม่มีแรงล่องแก่ง (เว่อร์ไปมั้ยเนี่ย)

 

เช้าวันที่ 2 เดินทางมาถึง บขส น่าน เวลา ตี 5 กว่าๆ มีรถสองแถวสีแดง (ข้างรถเป็นป้ายโฆษณา dtac ด้วย) มารับ ทำให้เราได้เห็นหน้าค่าตาของเพื่อนๆร่วมทริปกับเรา ที่มารถทัวร์เดียวกัน 11 คน แล้วก็พาเรามาส่งที่ น่านทัวริ่ง & ครัวเฮือนฮอม นี่เอง

หน้าตา ออฟฟิศน่านทัวริ่งค่ะ

หลังจากจัดการอาหารเช้า และทำการเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว เป็นชุดเตรียมล่องแก่งแล้ว ก็ทำการ แพ็คของ เท่าที่จำเป็น ลงถุงกันน้ำ สีเหลือง (1ใบ ใส่ 2คน) ก็จัดอยู่สองสามรอบอ่ะ อยากขนไปทุกอย่างนี่นา

สัมภาระค้าบบบ

คุณสงกรานต์ กำลังอธิบาย สถานที่เที่ยวในน่านให้ลูกทริปฟังจ้า

จากนั้นเวลา ประมาณ 8 โมงเศษๆ ก็เริ่มออกเดินทาง ด้วยรถสองแถว 2 คัน โดยมีสมาชิกทั้งหมด 16 คน สู่ บ้านสบมาง อ.บ่อเกลือ เพื่อเริ่มต้นการล่องแก่งลำน้ำว้าตอนกลาง (ระยะทาง 80 กม.) โดยที่ระหว่างทางจะผ่าน ดอยภูคา (เสียดายจังยังไม่บาน) และ แวะทานอาหารกลางวันที่ ศูนย์ภูฟ้าพัฒนา ของสมเด็จพระเทพฯ

 

ลานดูดาวที่ภูคา และ ศูนย์ภูฟ้าพัฒนา

จากนั้นก็เดินทางต่ออีก 15 นาที ก็ถึงแล้วค่ะ มีสตาฟฟ์ มาจัดเตรียมให้เราพร้อมอยู่แล้ว รวมทั้งมีการอธิบายถึงวิธีการพาย และข้อควรปฏิบัติ หลายๆอย่างระหว่างการล่องแก่ง เมื่อพร้อมแล้วก็เริ่มลุยเลย (หลังจากนี้ ระหว่างที่อยู่บนแพยาง เราไม่ได้เอากล้องขึ้นมาถ่ายภาพ ดังนั้นภาพขณะอยู่ในแพ จะเป็นภาพจาก nantouring นะคะ)

พี่ๆสตาฟฟ์ กำลังจัดของและเตรียมความพร้อมค่ะ

มาดูแก่งกันก่อนดีกว่า

 

เริ่มต้นการล่องแก่งค่ะ แก่งแรกนี้คือ แก่งเสือเต้นห้วยลอย มีสมาชิกเราคนนึง แอบลงไปเล่นน้ำก่อนคนอื่นเค้าด้วยล่ะ (ภาพจาก www.nantouring.com)

ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง เราก็มาถึงแคมป์ แรกกันแล้วค่ะ เนื้อตัวเปียกกันพอสมควร ก็ระหว่างทาง เราแอบลงไปเล่นน้ำกันด้วยไงล่ะ ที่แคมป์อากาศไม่เย็นเท่าไหร่ค่ะ เพราะไม่มีลม แต่น้ำที่ใช้อาบนี่เย็นเจี๊ยบเลย สั่นกันผั่บๆ พี่สตาฟฟ์ เค้าบอกว่า ต่อท่อน้ำลงมาจากน้ำตกบนนู้นนนนน (พี่ๆเค้าเก่งอ่ะ เป็นช่างประปากันได้ด้วย นอกจากพายเรือเป็นแล้ว)

 

ห้องน้ำห้องส้วม ก็มีให้ ไม่ต้องขุดหลุมเอง (ซ้ายห้องน้ำ ขวาห้องส้วม)

ระหว่างที่พวกเราจัดการธุระส่วนตัวกัน พี่ๆสตาฟฟ์ก็มาจัดแจงกางเต็นท์ให้ และอีกส่วนหนึ่งก็ไปเตรียมอาหารเย็นให้เราด้วย พอพวกเราอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วก็ออกมาทานข้าวเย็นกัน อร่อยทุกอย่าง

 

หน้าตาอาหารเย็น กับเต็นท์ที่พัก

เช้าวันที่ 3 แล้วจ้า ก็ตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้ามานั่งทานกาแฟกัน (หลังจากแปรงฟันแล้วนะ) อากาศกำลังดีเลย ไม่หนาว และ ไม่ร้อน แค่เย็นๆ ซักพักนึงก็มีอาหารเช้ามาตั้งให้พวกเรากินแล้ว อิ่มกันดีแล้วก็จัดการเปลี่ยนชุดเป็นชุดล่องแก่งมะวานนี้ล่ะ แล้วก็เก็บของซะ  8 โมงกว่าๆ เตรียมล่องแก่งกันต่อ เพราะวันนี้ของจริงทั้งวันเลย มีแต่แก่งระดับ 3-5 น่ากัวจิงๆด้วยยยยย

โดยแก่งของครึ่งเช้าวันนี้ จะเป็น แก่งหลวง แก่งห้วยเดื่อ และแก่งผีป่า (อันนี้คือแก่งใหญ่ๆหน่อยนะ) นายท้ายและนายหัว จะสั่งเราให้ช่วยกันพายไม่งั้น ก็ติดแก่งแน่ๆ เพราะแต่ละแก่ง มีช่วงโค้ง และมีระดับน้ำที่ไม่ธรรมดาเลย

แก่งห้วยเดื่อ (ภาพจาก www.nantouring.com)

แก่งผีป่า (ภาพจาก www.nantouring.com)

หลังจากผ่านแก่งมาได้พักนึง ก็แวะทานอาหารกลางวันกันที่ริมหาดทรายแม่สะนานริมน้ำว้า นั่นล่ะค่า รอเพื่อนอีกกรุ๊ปนึงด้วยค่ะ ที่มาล่องแบบ 2 วันค่ะ สตาฟฟ์ก็พากันเดินขึ้นไปขนของลงมา (ว่าจะเดินไปช่วยอยู่ แต่เห็นทางแล้ว ขอบายดีหว่า ขึ้นเนิน 1-2 กม.)

   

ผ้าปูโต๊ะอาหารชั้นดีเลยนะเนี่ย

อาหารกลางวัน เยอะสุดๆ มีแกงฮังเล มีน้ำพริกหนุ่ม น้ำพริกอ่อง ไส้อั่ว แคปหมู ตำขนุน ผัดเผ็ดอะไรไม่รู้ แล้วก็ ไข่ปลาห่อใบตองเนี่ย

หลังจากอิ่มข้าวเหนียวกันดีแล้วก็ต้องลงพายเรือผ่านแก่งกันต่อนะจ๊ะ ตอนบ่ายนี่ก็มีแก่งเยอะอยู่ อย่างแก่งแม่สะนาน แก่งขอน แก่งสบหมาว แก่งครก แก่งขี้นก 1 & 2  แต่ที่เด็ดๆเลยก็ ผารถเมล์ (เทกระเทย) ได้ชื่อมาเพราะแกงค์กระเทยเคยมาคว่ำที่แก่งนี้มาแล้วไง แก่งใหญ่อยู่นะ ใจแป้วเลย แต่ก็สนุกดี (ตอนผ่านมาได้แล้วก็สนุกดิ)

ผารถเมล์ (เทกระเทย) (ภาพจาก www.nantouring.com)

พายกันต่ออีกสามชั่วโมงได้มั้ง ก็มาถึงแคมป์ 2 แล้ว ดีใจจัง อยากอาบน้ำ เพราะตัวเปียกโชกเลย หนาวอ่ะ ห้องน้ำที่นี่เก๋ไก๋ ไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ย

สไตล์บาหลีสุดๆมั้ยอ่ะ สายน้ำจากกระบอกไม้ไผ่

 

เผื่อใครเขินก็มีห้องหับมิดชิด นะ ห้องน้ำก็สะอาดดีค่ะ

 

บรรยากาศในแคมป์

 

ที่จอดเรือ และบรรยากาศริมน้ำที่แคมป์

วันนี้อาหารเย็นมีพิเศษด้วย ลืมบอกไปว่าระหว่างทาง พี่สตาฟฟ์ เค้าแวะเก็บผัก แวะจับปลากันริมน้ำนั่นล่ะ(ดำมุดลงไปจับเลยอ่ะ) กินปลาคังสดๆ กินผักกูดสดๆกันจิงๆเลยมื้อนี้ (โอ๊ยผักกูดไม่ได้กินนานนนนมากแล้ว) คนอาไร้ พายเรือก็เก่ง จับปลาก็เป็น ทำกับข้าวอร่อย ประทับใจจริงๆเลยพี่ อิอิ

พี่คนเนี้ยแหละ everything จริงๆ

อะนะ กินอิ่ม พูดคุยกันพอหอมปากหอมคอ แล้วก็เตรียมไปนอนได้แล้ว ตอนนอนมันปวดไปหมดเลย เฮ้อ สงสัยจะเริ่มแก่ นอนริมน้ำว้าอีกคืนนึง ดีจริงๆ  อืม เห็นเค้าว่าสตาฟฟ์จะออกไปจับปลารอบดึกกันด้วย (กลัวลูกทริปไม่มีอะไรกิน) อิอิ

 

เช้าวันที่ 4 วันสุดท้ายแล้วดิ วันนี้ตื่นขึ้นมาแบบไม่อยากตื่น ก็น้องเล็กสุดในแคมป์ (9 ขวบ) ส่งเสียงปลุกซะจน ต้องตื่น เฮ้อ ไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วมากินกาแฟ อาหารเช้ากันดีกว่า วันนี้พี่ๆสตาฟฟ์ เค้า late กันอ่ะ เราตื่นเค้ายังไม่ตื่น แต่ก็ดีค่ะ มีเวลาทำนู่นทำนี่หน่อย วันนี้กว่าจะเริ่มออกเดินทางก็ 9 โมงแล้วอ่ะ

อาหารเช้าวันสุดท้ายที่ลำน้ำว้าแล้วนะ ไข่เจียวนี่ขายดีสุดเลย

ออกพายกันอีกราวๆ 2 ชั่วโมงเศษๆ ก็จบแล้วล่ะ แต่ว่า 2 ชั่วโมงนี้ ก็เจอแก่งใหญ่ๆหลายแก่งเลยนะ แก่งเสือเต้นแม่จริม (เสือเต้นกันบ่อยแฮะ) แก่งโดด 1 & 2  แก่งใหม่ แก่งสร้อย และแก่งยาว ปิดท้ายค่ะ

แก่งสุดท้ายของลำน้ำว้าตอนกลางแล้ว (ภาพจาก www.nantouring.com)

ก่อนถึงจุดขึ้นจากน้ำ ที่อำเภอแม่จริม พี่ๆสตาฟฟ์ เค้าก็ปล่อยพวกเราลอยคอมาซัก 200m ได้ สนุกดีค่ะ ขึ้นมาก็ดื่มน้ำเย็นๆชื่นใจ แล้วก็ขึ้นรถขนหมู ไปต่อสองแถวเหมือนเดิมจ้า

พี่สตาฟฟ์ เก็บแพ เก็บของ พวกเราอยู่บนรถขนหมูแล้ว

 

 

รวมมิตรล่องแก่ง (ภาพจาก www.nantouring.com)

ใช้เวลาเดินทาง จากอำเภอแม่จริม ประมาณ ชั่วโมงนิดๆก็มาถึงตัวเมืองน่านกันแล้ว เค้ามีแข่งเรือยาวกันด้วย แต่ว่าตอนนี้ขอไปอาบน้ำทานข้าวกลางวันก่อนแล้วค่อยว่ากันเด้อ

 

หลังจากทำภารกิจส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ก็เก็บของใส่กระเป๋ากันให้ดีเตรียมกลับบ้านได้เลย แต่ว่า ยังบ่ายอยู่ ก็เลยไปเที่ยวในเมืองกันนิดหน่อย เริ่มจาก พิพิธภัณฑ์น่าน (อยู่ติดกับน่านทัวริ่งเลย) แล้วก็ไปวัดหัวข่วง (อยู่ข้างๆ) แล้วก็วัดช้างค้ำ (อยู่ตรงข้ามเลย) แล้วก็ขึ้นสองแถวไปนมัสการพระธาตุแช่แห้ง ก่อนที่จะกลับมาในตัวเมือง ดูงานแข่งเรือ (แต่ว่ามันจบแล้วอ่ะ)

พิพิธภัณฑ์

วัดหัวข่วง

วัดช้างค้ำ

 

พระธาตุแช่แห้ง และวิวเมืองน่าน

งานแข่งเรือ

หลังจากนั้นก็ไปเดินตลาดอีกนิดหน่อย ก่อนเดินกลับออฟฟิศน่านทัวริ่ง และทานอาหารเย็นที่ครัวเฮือนฮอม และแล้วเวลาที่ต้องจากเมืองน่านก็มาถึงแล้ว รถทัวร์รอบ 19.45 ที่พาเราออกจากเมืองน่านมาส่งที่ กทม.

bye bye เมืองน่าน แล้วคงได้เจอกันอีกนะจ๊ะ หวังว่า คงจะได้เจอทั้งเมืองน่านและหนุ่มเมืองน่านอีกนะ

 เล่มนี้ ไม่รู้นึกไงเหมือนกันเลยซือมา แบบว่าเห็นแล้วก็อยากดูเหมือนกัน เลยซื้อประเดิม ซะเลย (จำได้ว่าซื้อชั้นล่าง แต่ร้านไหนก็ลืมไปแล้ว) ราคาเต็ม 295 ลด 20% เหลือ 236 บาท

2 เล่มนี้ซื้อพร้อมกันที่บูทสำนักพิมพ์ ต่วยตูน เล่มละ 250 บาท ลด 20% ก็เหลือ เล่มละ 200 รวมแล้วก็ 400 บาท (แอบแพงเนอะ)

เดินไปเดินมาเจอบูทสำนักพิมพ์เมเปิ้ล เลยได้เล่มนี้มาอีก เป็นเล่มที่ 4 ต่อจาก 3 เล่มแรกที่ซื้อมาจากงานคราวที่แล้ว เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กคนนึงที่เหมือนถูกกำหนดมาว่าจะต้องเป็นพ่อมด และได้รับการฝึกให้เป็นพ่อมดโดยพ่อมดมืออาชีพแล้ว อ่านสนุกๆ ไม่น่ากลัว ราคาเต็มก็ 275 แต่เราก็ซื้อมาได้ในราคา 220 บาท

ขึ้นมาชั้นบน ก็เดินไปที่บูทนายอินทร์เลย เรื่อง deception point เนี่ย ตั้งใจมาซื้อเลยล่ะ เพราะมีหนังสือของแดน บราวน์ 3 เล่มแล้ว อยากได้เล่มนี้ แล้วก็เดินไปเดินมาก็ได้มาอีก 2 เล่ม ก็เคยคิดว่าอยากอ่าน เพราะว่ามีหนังสือของคนแต่งคนนี้แล้ว คือเรื่องปาฏิหาริย์รักต่างภพ (Just like Heaven) ก็สนุกดี แล้วสองเล่มนี้ก็ดูน่าอ่าน เลยสอยมาทั้งคู่ สรุปแล้วที่บูทนายอินทร์ หมดไป 550 บาท จากราคาเต็ม 355+165+170 = 690 บาท

3 เล่มนี้ได้มาจากบูทของมติชนเค้าล่ะ จริงๆก็ไม่คิดว่าจะซื้อหรอกนะ แต่ก็อย่างเล่มแรก happy เนี่ย ก็คิดว่าซื้อมาอ่านหน่อยก็ดี แต่ว่ามันลดแค่ 15%เอง ก็เอาน่า อุดหนุนหน่อยดีกว่า ส่วนนิยายอีก 2 เรืองของ นิโคลัส สปาร์ค อยากได้ message in a bottle มาลองอ่านดู (เพราะมี ทั้ง a walk to remember , notebook , bend on the road แล้ว) ส่วนเล่มสุดท้ายนี่ ก็ไหนๆก็มาแล้วซื้ออีกซักเล่มแล้วกัน ก็ลด 20 % ทั้งคู่นี่นา จริงๆแล้วมีอีก 2 เล่มที่อยากได้ เป็นหนังสือความรู้นิดนึง แต่ว่าหิ้วมะไหวแล้วเรา สรุปแล้วที่นี่เราจ่ายไปอีก 583 บาท (210-15%) + (240-20%) + (265-20%)

จริงๆแล้วเรายังมีซื้อพวกวารสารท่องเที่ยว ของทริป กับ ของ อสท มาอีก 4 เล่ม ราคา 135 บาท (แต่ไม่ได้ถ่ายมาให้ดู) เอาไว้ก่องละกัน

 

ข้างล่าง 2 เล่มนี้ ได้มาวันที่ 25 ตอนค่ำๆ ไปเดินกะไอ้กานต์อีกรอบนึง มันก็ซื้อแหลกใช่ย่อย เราเองก็อยากได้หนังสือถ่ายรูป & กล้องดิจิตอล อยู่แล้ว ก็เลยลองเดินดูก็ได้มา 2 เล่มนี่ล่ะ

เล่มนี้อ่านจบแล้วอ่ะ ก็คิดว่าคิดไม่ผิดที่ซื้อมา ให้ความรู้ในสิ่งที่เราต้องการจะรู้ได้ดีพอสมควรเลยล่ะ ราคา 250 ลดเหลือ 200 บาท

เล่มนี้เลยจุดที่คิดว่าจะซื้อแล้วอ่ะ แต่แบบ เดินวนไปวนมาก็เลยหยิบมาดูซะหน่อย ไม่ได้ตั้งใจจะซื้อ แต่ว่าแกะซองเค้าออกมาแล้วอ่ะ เลยซื้อก็ได้ หมดไปอีก 200 บาทถ้วน จากราคา 250

สรุปแล้วหมดไปกับงานนี้ ประมาณ 2500 กว่าๆ ประหยัดไปได้ 20% ก็ 500 บาทเลยนะเนี่ย

สุดท้าย อยากจะชวนมาอ่านหนังสือกันเถอะ รู้มั้ยว่าคนไทยนะ อ่านหนังสือแทบจะน้อยที่สุดในโลกเลยนะ เฉลี่ยคนนึงอ่าน 2 เล่มต่อปีเท่านั้นเอง ถ้าเทียบกับประเทศพัฒนาแล้วเนี่ย เค้าอ่านกันปีละ หลายสิบเล่มเลย (เหยียบร้อยเลย) อย่างเวียดนามเอง เค้าอ่านหนังสือเฉลี่ยปีละประมาณ 50 เล่มเลยนะ ไม่น้อยเลยอ่ะ

แต่จะว่าไป ราคาหนังสือมันก็ไม่ได้ถูกอ่ะนะ สำหรับเด็กในต่างจังหวัด จะเอาตังค์ที่ไหนไปซื้อล่ะ ก็คงต้องยืมจากห้องสมุดเป็นหลัก ถ้าอย่างงั้น วันหลังเราบริจาคหนังสือให้ห้องสมุดใน ตจว กันดีกว่า ใครมีโครงการดีๆก็แจ้งมาได้เลยนะ

" แ ค่ เ พื่ อ น ธ ร ร ม ด า อ ย่ า ง ฉั น ไ ม่ มี สิ ท ธิ์ เ ป็ น ไ ด้ ม า ก ก ว่ า นั้ น ก็ เ ข า ไ ม่ เ ค ย จ ะ ม อ ง ที่ ฉั น ซั ก ที ไ ม่ เ ค ย ที่ จ ะ ใ ส่ ใ จ ไ ม่ มี ท า ง จ ะ ดี ก ว่ า นี้ ยั ง ไ ง ก็ เ ป็ น ไ ด้ เ พี ย ง แ ค่ นี้ ก็ ไ ด้ แ ต่ เ ตื อ น ตั ว เ อ ง ทุ ก ๆ น า ที อ ย่ า ห วั ง อ ะ ไ ร ม า ก ม า ย ใ ห้ มั น เ กิ น ตั ว . . ."

 

อย่ารู้เลย ว่าพูดถึงใคร

เค้าคงไม่รู้ตัวเลยมั้ง

เพราะยังไงก็เป็นได้แค่นี้

อย่าหวังอะไรให้เกินตัว . . .

 

"เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา" "เพื่อนธรรมดา"

"ยังไงก็เป็นได้แค่นี้"

 

 

 

ถ้าใครขี้เกียจเดินก็มีรถไฟฟ้าให้นั่ง รอบละ 60 หยวนแน่ะ แอบแพง เลยเดินเองซะเลย ผลก็คือ เดินแล้วก็เกือบหลง เพราะเดินเลยรูปปั้นของ เจิ้ง เฉิง กง แล้ว มันก็จะเป็นแถบบ้านคนแล้วค่ะ มีกำแพงสูงๆ เต็มไปหมด เลยเดินตัดออกอีกด้าน เดินเหนื่อยเลย ร้อนมากด้วย มาเจอร้านขายใบชา เลยแวะซะหน่อย นั่งหลบแดด แล้วก็ซื้อใบชากัน ขอบอกว่าต่อราคาดีๆ เพราะอย่างร้านที่ซื้อเนี่ย ตอนแรกบอก 40 หยวน ต่อได้ 10 หยวน (ใบชามีหลายเกรดนะคะ ถ้าไม่ได้กินประจำ โดนหลอกแน่ๆ) แต่เราไม่ได้ซื้อมาล่ะ (ป๊าสั่งไว้ว่าไม่ต้องซื้อมาฝาก)

เดินต่อไปอีกหน่อยก็เจอร้านหมูแผ่น ร้านไม่ใหญ่นะ แต่น้องที่ไปด้วยบอกว่าร้านนี้อร่อยกว่าบนฝั่ง ราคาเท่ากัน แล้วเค้าให้ชิมแบบไม่งกของเลย ชอบมาก เลยซื้อมาเยอะเลย ฝากคนอื่นทั้งนั้น ( สนนราคา 4 ห่อ 50 หยวน)

เดินไปเดินมามาโผล่หน้า Mc แล้ว หิวแล้วอ่ะ บ่ายสองกว่าแล้ว เลยแวะกินซะหน่อย คนน้อยลงเยอะเลย ตอน ช่วงเที่ยงนี่คนแน่นมากๆ ในส่วนราคา เราว่าพอๆกะบ้านเราล่ะ แล้วก็ที่แปลกก็คือว่า ที่นี่นอกจาก เฟรนฟรายด์ แล้วเค้ายังมีข้าวโพดต้มแบบแกะเม็ดแล้วให้สั่งด้วย (ที่บอกไงว่าคนที่นี่คงชอบกินข้าวโพด) กินไปชุดนึง 17 หยวน อิ่มละ เดินต่อได้

ไปเดินซื้อของกันเต็มที่แล้วล่ะ หลังจากนี้ เห็นเพื่อนๆเดินดูกระเป๋ากัน เราว่ามันก็ไม่ได้ถูกมากหรอก แต่ก็ถูกอ่ะ เราซื้อมาสองใบฝาก พี่กะน้อง ใบละ 100 บาท ก็ ok แล้วก็ไปเดินดูของทะเลแห้ง ที่นี่ของทะเลแห้งเยอะมากนะ เค้าว่าถูกกว่าบนฝั่งด้วย เราซื้อเอ็นหอย ไป 1 กก ฝากญาติ กะที่บ้าน อีก 100 หยวน

สรุปแล้วมานี่เพื่อซื้อของฝากจริงๆนะเนี่ย เดินวนไปวนมา เราเจอร้านกาแฟอีกแล้ว ดันแวะกินอีก ไปคนเดียวสั่งก็ไม่รู้เรื่อง(แบบ คนอื่นเลือกกระเป๋าอยู่ เลยขี้เกียจรอ เดินดูอะไรแถวๆนั้นล่ะ แล้วเจอเลยเข้าไปสั่ง) แพงมาก 18 เหรียญ แถมไม่เป็นกาแฟอีก เข็ดเลย ใครติดกาแฟนี่ต้องพกมาเองจริงๆ (หมวยบอกว่าคนที่นี่เค้าไม่กินกาแฟกัน เลยชงกันไม่เป็น)

เวลาเดินไปไหนนี่ต้องไปเป็นกลุ่มจริงๆ เพราะคนที่นี้เค้าพูดภาษาอังกฤษกันไม่ได้เลยอ่ะ คือ เราสั่ง iced coffee ยังได้กาแฟร้อนมาเลยอ่ะ เสร็จแล้วไปใส่น้ำแข็งสองก้อนให้เรา (หมวยมาช่วยเค้าถึงได้รู้ว่าจะเอาเย็น) จะบ้าตาย

ออกจากเกาะตอน 6 โมงเย็นแล้วล่ะ ข้ามกลับไป XiaMen ก็ว่าจะไปเดิน จง ซาน ลู่ (ถนนคนเดินนั่นเอง) ร้านค้าเยอะนะ แต่ว่าก็ไม่ได้ซื้ออะไรมันก็เหมือนๆบ้านเรา ไม่ได้ถูกมากมาย มันเป็นถนนที่ เป็นร้านค้าใหญ่ๆ แล้วต่อบนถนนจะมี บูทขายเครื่องดืม แบบนั่งกินตรงนั้นเลยไง ไม่มีรถวิ่ง เดินไปอีกด้านก็จะดูวุ่นวายกว่าด้านที่เราเริ่มเดิน เพราะเป็นร้านเล็กๆหน่อย ราคาไม่แพงมาก แล้วก็มีของกินเล็กๆน้อยๆเยอะ

 บรรยากาศถนนคนเดิน

 ขนมนี่เห็นขายอยู่ทั่วไป เหมือนลูกชิ้นเสียบไม้ ต้มในน้ำซุป เวลาขายก็จะใส่ถ้วยกระดาษ แล้วก็ราดน้ำซุปลงไปให้ด้วย มีทั้งลูกชิ้น ไส้กรอก เต้าหู้ทอด อันละ 2 หยวน ก็รสชาติใช้ได้นะ แต่ว่าเราเหนื่อย อยากกินน้ำมากกว่าอ่ะ

 ข้าวต้มเป็ดมื้อเย็น น้ำซุปเค้าจะไม่ใสเหมือนบ้านเรา จะคล้ายๆน้ำพะโล้เจือจาง และข้นหน่อยๆ เป็ดก็เป็นน่องมา แถมไข่พะโล้ 1 ฟอง อันนี้ราคา 5 หยวน

 เดินมาที่ woman street จะเจออันนี้ เค้าเรียกเบอร์เกอร์น้ำมัน เค้าจะหยอดแป้งลงบนกระทะ (เหมือนหลุมขนมครกญี่ปุ่นบ้านเราอ่ะ แต่ใหญ่กว่า) แล้วก็ ตอกไข่ลงไปบนแป้ง แล้วก็ทอดกลับไปกลับมาจนสุกทั้งสองด้าน เอาขึ้นวางไว้ เวลาขายก็ใส่ถุงพลาสติก โรยพริกไทย เหยาะซอส ขายได้แล้ว อันละ 3 หยวน (กินคำสองคำจะอร่อยมาก แต่ถ้ากินทั้งอันนี่จะเลี่ยนมากๆ)

สามทุ่มแว้ว ได้เวลากลับที่พักละ พอดีวันนี้รีบกลับเพราะเพื่อนหมวยนัดญาติมาเจอที่ห้องอ่ะ เลยต้องรีบกลับ กว่าจะอะไรเสร็จก็ห้าทุ่มฝ่าๆได้ วันนี้นอนเร็วดีแฮะ เหนื่อยมาทั้งวัน รู้สึกว่าเท้าพอง และหน้าไหม้ เซ็งเลย

 8 โมงเช้าวันอังคารที่ 31 ก.ค. => เปงปาล์มมี่เลย จริงๆ แล้วมัน แปดโมงกว่าๆ นัดเจอกัน วันนี้ ตอนเช้าเราจะไปไหว้พระที่วัด หนานผู่ถัว (ปกติเค้าจะไหว้กันตั้งแต่มาถึง แต่เรามาไหว้เอาวันกลับ) จริงๆแล้ว ถ้าตื่นเช้ากว่านี้ ไกด์หมวยจะพาไปขี่จักรยานก่อนจะได้ไม่ร้อน แต่ว่า ไม่ทันแล้วล่ะ เลยไปวัดก่อนดีกว่าแล้วค่อยว่ากัน

วัดหนานผู่ถัว อยู่หน้ามหาวิทยาลัย ด้านประตู หนานเหมิน (ประตูทิศใต้) แต่ว่าที่พักเราอยู่ด้านประตู ซีเหมิน (ประตูทิศตะวันตก) เลยต้องเดินกันนิดหน่อย แต่ว่าถนนที่นี่สวยดี แล้วก็ยังเช้าอยู่ไม่ร้อนมาก เดินสบายๆ วันนี้ไกด์หมวย จะพาเพื่อนๆไปทานข้าวเช้าที่ร้านลินด์ดั๊ก อยู่ทางไป หนานผู่ถัว พอดีเลย แต่เราแอบแวะร้านหนมปังก่อน เค้าว่าว่าร้านนี้อร่อย ชื่อร้าน แอนเดอร์สัน ตัวกินหนมปังอย่างเราไม่พลาด เลยเข้าไปซื้อมากินเปงอาหารเช้าแทน ราคาก็ถูกกว่าบ้านเรานิดเดียว ไม่ต่างกันเท่าไหร่

 นี่ไงร้านขนมปัง ร้านไม่ใหญ่เหมือนบ้านเรา

 ระหว่างทางเดินไปวัด จะมีดอกไม้ขายอยู่ตลอดทาง คนที่นี่เค้าเอาดอกไม้ไหว้พระกันเป็นกระเช้า เป็นแจกันเลย ไม่เหมือนบ้านเราที่ไหว้เป็นดอกๆ

เท่าที่สังเกตนะ ที่เมืองจีนเนี่ย อะไรที่เป็นของจำเป็นในการดำรงชีวิตพื้นฐาน จะไม่แพง แต่ถ้าเป็นอะไรที่ไม่จำเป็นต่อการใช้ชีวิตประจำวัน จะแพงพอสมควร

ไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึงสนามบินแล้วล่ะ เค้าเปิด check in ตอน 6 โมงครึ่ง เจอทัวร์ไทยด้วย เห็นแต่ไกลก็รู้แล้ว เพราะอาอึ้มอาซิ่ม ห้อยจตุคามฯ กันเป็นแถวเลย เที่ยวกลับโชคไม่ดีเจอ delayed flight ช้าไปสามชั่วโมงกว่าๆ ตามเวลาเครื่องออก 2 ทุ่มครึ่ง แต่เครื่องออกจริงๆ เที่ยงคืน ถึง กทม ตี 2 กว่า

จบแล้วล่ะ ทริปนี้ ถ้าถามว่าให้ไปอีกจะไปมั้ย เราว่าก็ไปนะ แต่ว่าขอเป็นช่วงที่อากาศเย็นๆ แบบหน้าหนาวดีกว่านะ

สรุปค่าใช้จ่ายที่ใช้ไปทริปนี้นะ 

• คนจีนที่นู่นเค้าไม่ค่อยรีดผ้ากัน (อันนี้น้องที่อยู่ที่นั่นบอกมา) เค้าจะซักเฉยๆ แต่คงตากดีอ่ะ มันเลยไม่ยับมาก แต่ไม่รีด
• ที่เมือง XiaMen ไม่มี clinic รักษาสิวเลย แม้แต่ที่เดียว (น้องที่ไปด้วยกันบอกว่าจะติดต่อ หมอสิวไปเปิดร้านที่นู่นคงดี) คนที่นั่นเค้าไม่ค่อยใส่ใจ เป็นแล้วเดี๋ยวก็หาย
• บนรถเมล์ของเค้าไม่มีกระเป๋ารถนะ ทุกคนหยอดเงินเอง (ต้องมีพอดี ไม่มีทอน) คนจีนยังทำได้ ทำไมบ้านเราทำไม่ได้หว่า
• เส้นทางรถเมล์ที่นู่น มีชื่อป้ายทุกป้าย และจะระบุได้เลยว่าจากจุดนี้ไปจุดนี้ กี่ป้าย และรถเค้าก็จอดทุกป้าย ไม่มีจอดเลย ไม่มีแถมป้าย เป็นระบบดีมากด้วย ที่ป้ายรถเมล์จะมีป้ายบอกสายรถเมล์และเส้นทางรถเมล์ของทุกป้าย และป้ายที่รถแต่ละสายจะจอด (เจ๋งอ่ะ ทำไมรถเมล์เมืองไทยไม่ทำมั่งอ่ะ)
• ค่าโดยสาร แปรผันตามต้นทุนจริงของรถเมล์นะ ถ้าไปขึ้นตอนหน้าร้อนจะแพง เพราะรถต้องเปิดแอร์ตลอด แต่ถ้าไปขึ้นตอนหน้าหนาว ค่ารถจะถูกกว่า เพราะอากาศเย็น แอร์ทำงานน้อย เปลืองเชื้อเพลิงน้อย เลยคิดราคาถูก (บ้านเรา น้ำมันขึ้น ค่ารถขึ้น น้ำมันลง ราคามันไม่เห็นลงเลย)
• คนจีนเค้าไม่ค่อยพูดอังกฤษกัน (เรียกว่าพูดไม่ได้เลยดีกว่า) คือสื่อสารด้วยภาษาอังกฤษไม่ได้เลย ฉะนั้นใครจะไป ต้องพอพูดภาษาจีนได้นะ
• คนจีนที่นู่น เค้าไม่ค่อยกินน้ำแข็งกัน สั่งน้ำเปล่า ก็ได้ได้น้ำ 1 ขวด กับแก้ว ไม่มีน้ำแข็ง ถ้าสั่งน้ำแข็ง จะได้ เป็นก้อนมา 2 ก้อน นอนอยู่ก้นแก้ว เท่านั้น (ฉะนั้นนึกถึงกาแฟเย็นที่เราสั่งได้ ว่ามันจะรสชาติเป็นยังไง)
• แต่เค้ากินน้ำแข็งไสกันนะคะ (ขอชมว่าน้ำแข็งไส เค้าไสได้ละเอียดมากกกก) แล้วกินกันทีนึงจานใหญ่ๆเลย เหมือนจากกินข้าวบ้านเราเลย กะกินเอาอิ่ม (บ้านเรากินถ้วยเล็กๆเนอะ)
• คนที่นั่นน่าจะชอบกินข้าวโพด เพราะมี add เข้าไปใน menu ของทั้ง kfc และ McDonald